Ποιες είναι οι κύριες κατηγορίες ελαιολάδου;

Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο:

Είναι παρθένο ελαιόλαδο, δηλαδή ελαιόλαδο που έχει παραχθεί μόνο με φυσικές και μηχανικές διαδικασίες, με τέλειο άρωμα και γεύση, με ελεύθερη οξύτητα όχι μεγαλύτερη από 0,8%

Παρθένο ελαιόλαδο:

Είναι παρθένο ελαιόλαδο, δηλαδή ελαιόλαδο που έχει παραχθεί μόνο με φυσικές και μηχανικές διαδικασίες, με καλά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, με ελεύθερη οξύτητα όχι μεγαλύτερη από το 2,0%

Ελαιόλαδο:

Είναι το μείγμα εξευγενισμένου ελαιολάδου και βρώσιμου παρθένου ελαιολάδου με οξύτητα όχι μεγαλύτερη από το 1,5%

Πυρηνέλαιο:

Είναι το μείγμα εξευγενισμένου ελαιολάδου και βρώσιμου παρθένου ελαιολάδου με οξύτητα όχι μεγαλύτερη από το 1,5 %.Πυρηνέλαιο: είναι το μείγμα εξευγενισμένου πυρηνελαίου και βρώσιμου παρθένου ελαιολάδου με οξύτητα όχι μεγαλύτερη από 1,5%.

Ultra Premium ελαιόλαδo

Ultra premium είναι μια καινούργια κατηγορία ελαιολάδου με πολύ χαμηλή οξύτητα, όπου από τη παραγωγή τη συγκομιδή μέχρι και την εμφιάλωση απαιτείται αυστηρός έλεγχος ποιότητας . Στην παραγωγή (στο κτήμα) απαιτείται η καταπολέμηση όλων των ασθενιών και των εχθρών της ελιάς, η συλλογή να γίνει μα το χέρι η έκθλιψη να γίνει την ίδια μέρα με την συλλογή (στο ελαιοτριβείο) και η θερμοκρασία μάλαξης της ελαιοζύμης χαμηλά, κάτω των 27 βαθμών και φυσικά (εμφιάλωση) η χρήση βαρύτητας για τον καθαρισμό του ελαιολάδου από την μούργα. Η οξύτητα αυτής της κατηγορίας ελαιολάδου είναι χαμηλότερη του 0.3% και διατηρεί όλες τις πραγματικά εξαιρετικές του ιδιότητες για περίπου 4-6 μήνες από την ημέρα της έκθλιψεώς του. Η τιμή του Ultra premium ελαιολάδου είναι αρκετά υψηλότερη από αυτή του έξτρα παρθένου ελαιολάδου.

Tα 3 στοιχεία που καθορίζουν την ποιότητα του ελαιολάδου

1. Ο τρόπος μαζέματος και η οξύτητα του καρπού

Η συλλογή του ελαιοκάρπου. Πρέπει να γίνει με καθαρά πανιά. Η προέλευσή του. Το έδαφος, το κλίμα και το μικροκλίμα, το υψόμετρο στο οποίο βρίσκεται ο ελαιώνας, η γειτνίασή του με τη θάλασσα και η ηλιοφάνεια της περιοχής είναι σημαντικές παράμετροι. Η οξύτητά του. Το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο έχει οξύτητα έως 0,8% και το παρθένο ελαιόλαδο 0,8- 2%. Η μεγαλύτερη οξύτητα (άνω του 2%) προέρχεται από τη δημιουργία ελεύθερων λιπαρών οξέων που έχουν δυσάρεστη οσμή και μειώνουν σημαντικά την ποιότητά του ελαιολάδου

2. Ο τρόπος λειτουργίας του εργοστασίου στο οποίο γίνεται η σύνθλιψη

Η θερμοκρασία της ελαιομάλαξης. Πρέπει να γίνεται σε θερμοκρασία έως 27oC (ψυχρή έκθλιψη), για περίπου 20-35 λεπτά. Μεγαλύτερη θερμοκρασία μπορεί να αυξήσει την απόδοση (να παραχθεί δηλαδή περισσότερο λάδι), όμως η θερμότητα καταστρέφει την ποιότητα. Σε θερμοκρασία 60oC, το λάδι καταλήγει να μην έχει πια βιταμίνες – περιέχει μόνο μονοακόρεστα λιπαρά οξέα. Οι συνθήκες που επικρατούν στο λιοτρίβι. Αν ένα ελαιοτριβείο έχει σιδερένιους και όχι ανοξείδωτους σωλήνες, η ποιότητα του λαδιού θα υποβαθμιστεί και το λάδι θα είναι τοξικό.

3. Ο τρόπος φύλαξης του ελαιολάδου

«Εχθροί» του ελαιολάδου είναι η υγρασία, το φως και η ζέστη. Για μεγάλες ποσότητες ελαιολάδου οι δεξαμενές αποθήκευσης στις οποίες θα τοποθετηθεί το λάδι μετά την έκθλιψη πρέπει να είναι ανοξείδωτες. Και μάλιστα εγκατεστημένες σε σκιερό χώρο, ώστε το ελαιόλαδο να φυλάσσεται για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να εκτραπεί ποιοτικά.

Πρακτικές συμβουλές για την επιλογή του ελαιολάδου από τον καταναλωτή.

Το τυποποιημένο ελαιόλαδο πρέπει να είναι σε φιάλες ή δοχεία μέχρι 5 λίτρα, στα οποία αναγράφεται το όνομα και η πλήρης διεύθυνση του παρασκευαστή.

Το χρώμα του ελαιολάδου πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ το ανοιχτού χρυσοπράσινου και του σκούρου πράσινου.

Το ελαιόλαδο πρέπει να είναι χαμηλής οξύτητας. Στην ετικέτα πρέπει να αναγράφεται η οξύτητα, π.χ. 0-1%.

Η φιάλη πρέπει να είναι από υλικό P.E.T. (ελέγξτε αν τα αρχικά P.E.T. αναγράφονται στη βάση – πάτο της φιάλης) ή γυαλί, υλικά που θεωρούνται φιλικά για το περιβάλλον και ασφαλή για ένα ευαίσθητο προϊόν, όπως το ελαιόλαδο.

Το πώμα της φιάλης ή του δοχείου πρέπει να είναι σφραγισμένο και ερμητικά κλεισμένο (ασφάλεια γνησιότητας).

Το ελαιόλαδο πρέπει να έχει κρυστάλλινη καθαρότητα. Η υγρασία και η μούργα ταγγίζουν και πικρίζουν το ελαιόλαδο. Εξαίρεση αποτελούν οι χειμερινοί μήνες, κατά τους οποίους, λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών είναι πιθανό να δημιουργούνται στο κάτω μέρος της φιάλης λευκά αιωρήματα ή και ίζημα. Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό και δεν αποτελεί ένδειξη αλλοίωσης της ποιότητας του ελαιολάδου.

Οι συνθήκες φύλαξης του ελαιόλαδου στο ράφι να είναι τέτοιες ώστε το προϊόν να προστατεύεται από τις ακτίνες του ηλίου και από τη ζέστη. Το λάδι δεν πρέπει να φυλάσσεται σε μέρη που τα βλέπει ο ήλιος ή είναι κοντά σε θερμαντικά σώματα.

Δείτε το φυλλάδιο μας

ελληνικά

αγγλικά

γερμανικά

ρωσικά

κινέζικα

ιαπωνικά